Evropski proizvođači sanduka za sahrane traže od Brisela da ispita kineski uvoz pogrebne opreme, upozoravajući da niske cene kineskih proizvoda ugrožavaju njihove interese. Grupa proizvođača, koja do sada nije imala organizovano lobističko predstavljanje, formirala je koaliciju i sastala se sa zvaničnicima Evropske komisije, među kojima su i predstavnici njenog odeljenja za trgovinu.
Ova koalicija priprema antidampinšku pritužbu, zahtev da EU ispita da li kineski proizvođači sanduka za sahrane prodaju svoje proizvode u Evropi po nepravedno niskim cenama. Predstavnici ove industrije navode da se posledice te pojave već osećaju, a kako je naveo konsultant koji učestvuje u koordinaciji pritužbe, Folko Ćuli, tokom poslednjih pet godina zatvorena je oko četvrtina evropskih proizvođača sanduka za sahrane. Njihov broj je opao sa oko 120 na 90.
Prema procenama predstavnika ove industrije, proizvodnja sanduka za sahrane u Kini košta otprilike trećinu cene istovetnog proizvoda u Italiji, čak i kada se koristi ista vrsta drveta. Među faktorima koji daju prednost kineskim proizvođačima su državne subvencije, poreske olakšice vezane za izvoz, niži troškovi radne snage i jeftinija drvna građa, smatraju predstavnici koalicije.
Da bi obezbedili uvođenje antidampinških carina, evropski proizvođači moraju da pruže dokaze da kineske firme prodaju kovčege u EU po cenama nižim od njihove utvrđene „normalne vrednosti“, da industrija EU trpi značajnu štetu, kao i da je upravo taj uvoz po dampinškim cenama uzrok navedene štete. Koalicija proizvođača zbog toga prikuplja detaljne podatke o troškovima proizvodnje, sirovinama, radnoj snazi i cenama na izlazu iz fabrike, kako bi uporedila ekvivalentne kovčege proizvedene u Kini i Evropi.
Evropski proizvođači kovčega takođe ispituju pretpostavku da carinski organi neke sanduke koji iz Kine ulaze u EU ne klasifikuju kao takve. Analitičar Emiliano Ingusho izjavio je da su njegovi proračuni otkrili neobjašnjivo odstupanje, koje u Italiji odgovara količini od oko 30.000 kovčega godišnje. Ovo je dovelo do postavljanja hipoteze koju su proizvođači nazvali „Ikea rupa u zakonu“ prema kojoj, pojedini kineski kovčezi stižu u Evropu u rastavljenom stanju, pri čemu se njihove komponente carini prijavljuju kao drveni delovi, a ne kao gotovi pogrebni proizvodi. Prema ovoj teoriji, nakon ulaska u EU, ti delovi se sklapaju i prodaju kao kovčezi.
Kampanja proizvođača sanduka za sahrane odražava širu promenu u trgovinskim sporovima Evrope sa Kinom, budući da se pritužbe na konkurenciju sa niskim cenama šire izvan strateških sektora, poput električnih vozila, čelika i hemikalija, i na tradicionalnije industrijske proizvode.